Oooohhhhhh, nu valt het kwartje!

AMSTERDAM - "Ik had nooit gedacht dat school makkelijk zou worden", zegt Kaya Verhagen. School was moeilijk, huiswerk lastig, de tv verleidelijk. En altijd ging ze naar school met een vervelend gevoel: huiswerk weer niet gemaakt. Toen ze in 2005 nog maar op het nippertje overging, besloot ze naar een huiswerkklas te gaan. Daar zit ze nu twee dagen per week, anderhalf uur per dag, en het resultaat verbaast haar zelf. Haar vieren werden zessen, haar vijven werden zevens. Het is haar nog niet genoeg. Ze doet dit jaar eindexamen vwo op het Amsterdamse Spinoza Lyceum, en ze wil geneeskunde gaan studeren. Om zo gunstig mogelijk te kunnen loten, wil ze haar cijferlijst zo goed mogelijk krijgen. Ze straalt van zelfvertrouwen. "School wordt er een stuk leuker door."

 

Bij studiebegeleiding.nl, het bedrijf waar ze haar huiswerk maakt, zijn het voornamelijk studenten die begeleiding geven, maar Kaya zegt dat die veruit de meeste problemen moeiteloos voor haar konden oplossen. In haar groep is het doodstil. Een van de zes leerlingen steekt een vinger op en onmiddellijk gaat de begeleider op haar af. Na drie minuten slaakt ze een, opgelucht "oooohhhhhh, nu valt het kwartje." Weer een wiskundig probleem opgelost.

 

De vraag naar huiswerkbegeleiding groeit snel. Saskia Vauléon runt Studiekring Amersfoort, een tweepersoons huiswerkbedrijfje met zo"n vijftien à twintig leerlingen per dag. Als ze zou willen zou het bedrijf enorm kunnen groeien. "Vroeger schaamden mensen zich om de begeleiding van hun kinderen uit handen te geven. Maar nu hebben veel ouders zelf een personal coach, en ze vinden het juist stoer." Ze hebben vaak ook een praktische reden. "Eerst gaan je kinderen naar het kinderdagverblijf, dan naar de buitenschoolse opvang. Maar als ze naar de middelbare school gaan, waar laat je ze dan na schooltijd? Dan is huiswerkbegeleiding de logische oplossing."

 

Volgens Vincent van Dijk van de website huiswerkbegeleiding.nl is de vraag vooral gestegen sinds de invoering van het studiehuis, in 1998. "Het idee van het studiehuis was dat leerlingen zelfstandig een plan konden maken en hun tijd konden indelen. Dat is een misvatting." Maar er komen ook veel kinderen uit de eerste klassen van het middelbaar onderwijs, waar het studiehuis nooit is ingevoerd. "Dat komt door het gedaalde kennisniveau op het basisonderwijs", zegt Van Dijk. "Kinderen kunnen niet meer foutloos schrijven, ze hebben moeite met eenvoudige rekensommetjes." Zelfs komen er al kinderen van de basisscholen. "Voor de Cito-training", zegt Van Dijk. Van Dijk vindt dat de overheid huiswerkbegeleiding moet betalen als de school naar het oordeel van de Onderwijsinspectie tekortschiet. Nieuw is die gedachte niet. Zo eiste Karina Schaapman, raadslid in Amsterdam, in 1998 dat de school van haai zoontje de 4000 gulden zou vergoeden die ze uitgaf aan bijlessen. De rechter gaf haar gelijk. Maar zo"n rechtelijke uitspraak is wat anders dan een regeling; daarvoor voelt het ministerie van Onderwijs niets.. Een enkele gemeente wel. Het Amsterdamse "stadsdeel Zuideramstel biedt jaarlijks rond vijftig leerlingen huiswerkbegeleiding aan, als daarmee kan worden voorkomen dat die in de problemen raken. De ouders betalen maar een klein deel van de kosten., Hafsa BeIhach kwam zo bij studiebegeleiding.nI. "De juf vond dat ik meer mijn best moest doen", zo begon het. Ze geeft toe: thuis keek ze altijd televisie. Ze zit in de derde klas van het Geert Groote College, een Vrije School in Amsterdam. Nu haalt ze eindelijk voldoendes voor Frans, en hoopt ze dat ze volgend jaar naar de havo kan in plaats van de mavo. "Ik heb zelfs mijn tv van mijn kamer gehaald", zegt ze trots.